Oddychaj

Czasem trzeba wstrzymać oddech.

Życiodajne powietrze
Tlen
Oddech

Chcesz się zachłysnąć
Tą czystością
Przestrzenią
Radością
Wolnością

Albo

Nie myślisz o tym wcale, w końcu
to tylko powietrze
Jest zawsze
Dookoła

I wtedy przychodzi ten moment

Nurkujesz w ciemnych odmętach
W przejrzystym basenie
W oceanie

Masz wybór
Napełnić płuca tym, co jest
I zginąć

Albo wstrzymać oddech
Wstrzymać chęć
Wstrzymać odruch
I poczekać

Wtedy możesz zobaczyć to, co jest pod spodem
To, co ukryte
Tajemnicze
Prawdziwe

A potem wypłynąć
W innym miejscu
Albo w tym samym
I znów żyć
Pełnią

Oddychać.

Tam wysoko

Jesteś sam.
Zdany tylko na siebie.
Łatwo jest iść z kimś
chce się zwyciężać samego siebie,
chce się wędrować po nocy i wcześnie rano wychodzić
chce się jeść i karmić,
robić herbatę z goździkami i miodem.
Jest bezpieczniej.
A kiedy dochodzisz na miejsce
cieszysz się z wysiłku, i z odpoczynku.

A tak? Dziwnie smutno.
Pusto.

Może to ta zima.
Może to ciemność.

A kryzys dnia pierwszego.